Η γοργονα τοποθετημενη....

Μια ευχαριστη εκπληξη με περιμενε χτες στο facebook...απο την Χιο ηρθε φωτογραφια της γοργονιτσας βαμενης ,ζωγραφισμενης και τοποθετημενης στο Happy Days.... ομολογω πως στο μπαστουνι απο κατω περιμενα να τη δω αλλα καταπλωρα την αντικρυσα....χαρηκα πολυ... περιμενω ποτε στα πελαγη τα δικα μας τα απηνεμα θα αρμενησει για να την απαντησω ξανα και απο κοντα....

πυρογραφια στην πρυμη του Κουρσαρου (πειρατικο υπο ναυπηγιση)

Μια πυρογραφια για το πορτελο της Πρυμης

Το πορτελο της Πρυμης οταν ανοιγε μου φαινοταν αδειο και χαλουσε ολη την μαγεια των ξυλογλυπτων.
Ειπαμε με τον Πανο να φτιαξω μια εσωτερικη πυρογραφια ετσι ωστε και απο μεσα να την βλεπουμε οταν ειναι κλειστη η πορτα , αλλα και στα λιμανια οταν ειμαστε αραγμενοι να τραβα τα βλεματα..

Για θεμα διαλεξα το πρωτοτυπο σχεδιο, αυτο που μας ενεπνευσε για να σκαριασουμε το πειρατικο μας... Πυρογραφησα λοιπον σαν σε παπυρο το σχεδιο , απο τα παλια κιταπια, σαν φορο τιμη για την πηγη της εμπνευσης μας .. το καραβακι εκεινο του 1683, που castell ονομαζοταν...
Και μπορει ακομη η πρυμη να μην εχει κουπαστη, να εχει μερεμτια μπολικα ,καταστρωμα ατριφτο, αλλα τουλαχιστον εικαστικα οδευει προς την ολοκληρωση.... Δυο πλαστρα πλαινα, σκαλιστα με κλαρες λουλουδενιες απομενουν και ο παπυρος με το ανομα ξυλογλυπτο, στην πρυμη χαμηλα...

πυρογραφιες νεες...

ειπα να ξαναταξιδεψω με τα καραβια μου... Εναυσμα βρηκα σε παλιες φωτογραφιες... Σκαριασα λοιπον με το νου και την φαντασια πλεουμενα αλλοτινων καιρων ( κλασσικα...) τα αρματωσα με αλμπορα, καταρτια, ξαρτια, αλυσιδες, συρματοσκοινα και φλαμπουρα και αρχισα να ταξιδευω σε θαλασσες καιρων περασμενων...
Ιδου λοιπον...
Πρωτα ...Κατι αναμεσα σε γατζαο και μαουνα εμπορικη θαλασσων βοριων... Εβαλα αγκυρα αγλικου ναυαρχιου, τρικαταρτοτο εκανα αλλα με αρμενα λιτα, και μπλε σκουρο το φανταστικα , οπως πρεπει στην μουνταδα των νερων εκεινων... Πιοτερο ομως φχαριστηθηκα να φτιαχνω το θαλασσομαχο τον αλυσιδενιο και το διχτυ του μπαστουνιου το μπλεκτο, οπως και το καβο που απο την κουπαστη εξεχει...

για μετα ... Καραβοσκαρο ελληνικο, γαλαξιδιωτικο, ίσως και υδραικο ή ψαριανο...σαν απο καρτποσταλ παλια , σαν απο θαλασσογραφια ζωγραφου λαικου...

και τελος , στο σεληνοφως ( ή μηπως στην χαραυγή) πανια ανοιγει μεσα στο σκοταδι, φιγουρα εμπορικου...

.

Επιγραφων συνεχεια

Σε ξυλο ελιας, σκαλισμενες και προοριζομενες για την εισοδο ενοικιαζομενων βίλων...

ξυλινες πινακιδες

Μου ζητηθηκε να φτιαξω ξυλινες ταμπελες που τοποθετηθουν μετα τον εθελεντικο καθαρισμο σε 3 απο τις ομορφες - μη κοσμικες και διαδημες- παραλιες τις Λευκαδας.
σκεφτηκα οτι μια κοινοτυπη πινακιδα προειδοποιητικη την προσπαρναμε , συχνα διχως να την διαβαζουμε, ειδικα οι μικροτεροι σε ηλικια, οποτε προσπαθησα να φτιαξω κατι που κινησει την περιεργια στους λουομενους, θα προσπαθησει να τους μεταδωσει σεβασμο προς το περιβαλλον ( οχι ομως προστατκικα) και ταυτοχρονα θα ειναι και αισθητικα ομορφη ή προτοτυπη.
Εφταιξα λοιπον τρεις πινακιδες ( διπλης οψης).

Η πρωτη παπυρος  πυρογραφιμενος, στα ελληνικα  η μια μερια, και στον αναποδο παπυρο στα αγγλικα. Ατυη θα τοποθετηθει στην αμμουδια που πανε οικογενειες και μεγαλυτερης ηλικιας επισκεπτες.

Η δευτερη θα μπει εκει που προτιμουν να πηγαινουν  τα παιδια  και οι εβηφοι. Τα ρωτησα ποια ταμπελα προτιμουν και μου εδειξαν την πιο "φευγατη" και μοντερνα. Ειναι φτιαγμενη με ξυλομπογιες και ακρυλικο (σπάτουλα).

Και τελος για την παραλια των οικογενειων με μικρα παιδια (ημιδαπων  αλλα και τουριστων αλλοδαπων) κατι ποιο θαλασσινο, λιγο ποιο παιδικο , με τα δελφινακια να σχηματιζουν διατρητο σχεδιο στην πινακιδα...

ηρθε η ωρα του ακροπρωρου...

Eιχα σε ποστ παλιοτερο βάλει το προσχεδίο της γοργόνας  που προοριζονταν για ακροπλωρο σε ιστιοφορο Χιώτικο... Η μικρη μου η γοργονα τελιωσε, λιγο αργοπορημενα , λογω απροβλεπτων καθυστερησεων αλλα τελιωσε...
Στεναχωριομουν οταν την συσκευαζα, ηξερα οτι ηταν ενα απο τα εργα που δεν θα ξαναδω, με παρηγορησε ομως η σκεψη οτι θα βρεθει σε χερια καπεταανιων και θαλασσινων και συμφωνα με τον Καπτα Παντελη θα ταξιδεψει την Μεσογειο...
Στις λεπτομεριες τωρα... Το ξυλο ναγγατι, πρεσαριστο, κοκκινωπο σκληρο και ευκολο σχετικα στο σκαλισμα. Υψος καθαρο 80 εκατοστα... πλατος 25 στο μεγιστο...
"γεννηθηκε" στο πειριατικο υπο κατασκευη σκαρί, που πρόχειρα στο "σαλονι " του ειχα σκαριασει εργαστηριο... αρα απο τα γεννοφασκια της ειναι θαλασσοποτισμενη...
Το ευχαριστηθηκα το σκαλισμα... εβλεπα το ξυλο να αλαφρωνει το γλυπτο και να αποκλαυπτε αυτό που μεσα στο νου μου (κια στο προσχεδιο) ειχα...
ξεκινησα απο την προσοψη και την ουρα. Τον τετραγωνισμενο ξυλινο τακο τον γωνιασα στην κορδελα, με την σπαθοσεγα, αφαιρουνταν κομματια ξύλου αχρηστου, ακομη και με το βενζινοπριονο, αφηνοντας ομως περιθωριο ασαφλειας αρκετο....  εκανα τις βασικες του προσωπου γραμμες και επειδη η γοργονα ειναι "ελληνιδα" εδωσα μια νοτα απο κορη αρχαιοελληνικη... προχωρουσα στα πλαινα... Η ουρα ηταν η πρωτη που  μορφοποηθηκε αν και οι περισσοτεροι δεν μπορουσαν αν καταλαβουν το σχημα της αρχικα... προπλασμα στο προσωπο εκανα προσωπιδα γυψινη, η φιλενιδα η πιτσιρικαα της κορης μου εκανε το μοντελο για τις κινησεις του χεριου ,ενω τελευταια εμειναν τα στήθη και η παλαμη του υψωμενου χεριου... στα μαλλια κοτσιδες πλευρικες, αποτελουν το στολισμα τους...σβουρα και παρολο που η σκονη με επνιξε, το φχαριστηθηκα...
βαζω τις φωτογραφιες απο κινητο ( κακοτραβηγμενες που την αδικουν, απλα για να παρετε μια γευση). Παντως οσοι και ηταν πολλοι ερχονταν απο περιεργεια κινουμενοι να την δουν, ειχαν λογια καλα να πουνε και ενθουσιωδη... μεχρι και ματι για το ματιασμα γαλαζιο μου ειπαν πανω της να βαλω... και ο ναυτικος ομιλος ο τοπικος θελει και αυτος γοργονα τετοια να κοσμει την εισοδο του ...

τα θαλασσινα , τα βότσαλα τα καλοκαιρινα

κλασσικα ταν αρχιζει να κοντοζυγωνει καλοκαιρι , με πιανει μια διαθεση πιο χαλαρη...Επιζητω πιο εντονα χρωματα και πιο καθαρα, ετσι σε ενα απο τα σαββατοκυριακα τα προηγουμενα, πηρα τα βοτσαλα τα θαλασσινα ( ομολογουμενως ευμεγεθη και λεια) που ολα το χειμωνα ειχα στο μπλακονι, τα μπογιατιζα με μπλε ακρυλικο της θαλασσας και ξεκινησα να ζωγραφιζω με πινελακι λεπτο, κοχυλακια, ναυτιλους, χτενια και μπουρουδες... Μυριζε αρμυρα και αυρα θαλασσινη...

Τα βόσταλα  συμπληρωσαν την πυρογραφια σε ξυλο ακατεργαστο ( σχεδον φλουδα) ευκαλυπτου με μοτιβο πάλι κοχυλια...

Αφορμη βεβαια για το μοτιβο αυτο σταθηκε μαι φωτογραφια αγαπημενη που τραβηχτηκε στο ΑιγαιωτισσαΙΙ το καλοκαιρι το περσινο... Μια κασελα ψαροκαικου με λαβυρα οστρακα  πανω στο καταστρωμα....