πειρατικο ξυλογλυπτο οικοσημο του Κουρσαρου

Σαν καθε πειρατης που σεβεται τον εαυτο του ετσι και εμεις επρεπε στο σκαρι μας να αποκτησουμε ενα οικοσημο που θα εμπαινε στην τιμονιερα του καταστρωματος....Εψαχνα εναγωνιωδως σχεδιο kαι εμπνευση μεχρι που ειδα τον φιλο Γιωργο Ζ. να φορα ενα μαγιω replay.... αψογο το σχεδιο που κοσμουσε τα νωτα του.... Πειρατικη σημαια, ενα σκαρι ξυλινο, ενας παπυρος με την φιρμα επανω, φυλλα ελιας στο ενα ακρο και ηλιος λαμπρος στο αλλο... Το μαγιω κατασχεθηκε αυτοστιγμη και κανοντας αλλαγες, και μετατροπες βγηκε το οικοσημο το δικο μας....

Ξυλο Ναγγατι - Ξυλογλυπτη πυρογραφια, διαστασεις 50 χ 45 εκατοστα.

Οι φωτογραφιες ειναι πριν τελειωσει... εφτιαξα λοιπον με τον νεο πυρογραφο την σημαια ναγλυφη κυματιστη, διαλεξα σπαθια στα εμβλημα αντι για οστεινο χιαστι σταυρο, σκαρηφημα του Κουρσαρου ορθοπλωρου, δαφνοφυλλα δεξια και αριστερα , της δοξας σημαδια και παπυρος με το ονομα στα ελληνικα " Κουρσαρος της Αγιας Μαυρας...." Ακομα δεν το τοποθετουμε, ειναι κριμα να φαει τις χειμωνιατικες βροχες , συν οτι  θελω να φτιαξω ξυλογλυπτο "σχοινενιο" πλαισιο στην τιμονιερα , ετσι να το αγκαλιαζει

ναυτικα ξυλογλυπτα - ακροπλωρα

Ειμαι ιδιατερα χαρουμενη καθως η αγαπημενη μου θεματογραφια-τα παλια σκαρία, τα πειρατικα, τα ιστιοφόρα - ειναι αυτα που ετυχαν ευρειας αποδοχης στην εκθεση. Στεναχωριεμαι μεν που τα αποχωρίζομαι, για καποια κομματια παρα πολυ, αλλα απο την αλλη επειδη ξερω οτι εχω καταθεση σε αυτα κομματι της ψυχής μου χαιρομαι που αρεσουν και αγγιζουν τον κοσμο.
Επιπλεον σκεφτομαι να καταπιαστω αποκλειστικα με την ναυτική θεματογραφία και να προχωρήσω ακομη παραπερα απο τα εκθεματα, αναλαμβανοντας εργασίες κατα παραγγελια που αφορουν ακροπλωρα, γοργόνες,κλάδες πλώρης, ταμπελες με ονοματα κοτερων κλπ.καθως μεσω του διαδυκτίου πολλοι πλεον ενδιαφερομενοι επικοινωνουν μαζι μου. Ετσι συνδιαζω τις δύο μεγαλύτερες αγαπες μου, την θαλασσα και τα καραβία της και την ξυλογλυπτική. (την λογοτεχνία και το γραψιμο δεν εχω βρει ακομη τροπους να τα συνταιριαξω...)
Εχοντας αρχισει την τελευταια βδομαδα το σκαλισμα σε ξύλο ναγγατι, του μεγαλύτερου μεχρι στιγμης ξυλογλυπτου μου με διαστασεις 3 μτρ χ 1,80 που θα αποτελει τον ταμπλα της πρύμης του πειρατικου σκαριου "corsaro del Santa Maura" νίωθω ήδη ενθουσιαμενη. Το ξύλο δουλευεται αριστα- οτι καλυτερο εχω σκαλισει μερχι σημερα, εχει φοβερο χρωμα και ήρεμα νερα.Το σχεδιο στην μέση εχει μια μεγάλη ασπίδα ενετική με 2 σπαθια εποχης, στο κατω μερος της οποιας βρισκεται παπυρος με το ετος κατασκευης του σκαφους ενω στο κοιλο της κορυφης υπαρχει το σήμα της Λευκάδας, ο Πήγασος. Δεξια και αριστερα της ασπιδας ειναι δύο ενετικοί λεοντες σαν αυτους της Αγιας Μαυρας.
Φωτογραφίες θα αναρτήσω μολις προχωρήσει λίγο το ξυλογλυπτο.

η καταδίωξη - galleon boat

η καταδίωξη - galleon boat
Originally uploaded by AEGEOTISSA

κλασικα όπως σύνηθως ενα θεμα ναυτικό ... γαλιονι μεγαλο σκαλισμένο σε ξυλο κερασιας και στο βάθος πειρατικό ? να το καταδιωκει... το ειχα αρχισει το 2008 και το τελειωσα πριν ενα μηνα.Μπορω να πω οτι τώρα μετα απο καποιες διορθώσεις το συκγαταλεγω στα αγαπημενα μου.

Τίτλος : " καταδίωξη"
Σειρά: ξυλογλυπτα καράβια (70Χ60 εκ)
ξύλο : κερασια
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009

εκθέσεις και σύντομα βιογραφικό

Αυτό που ξεκίνησε σαν ερασιτεχνική ασχολία με τα χρόνια εξελίχτηκε σε ουσιαστική απασχόληση . Οι κατά καιρούς παραγγελίες ξυλόγλύπτων αλλά κυρίως τα σχόλια είναι μια ώθηση για να συνεχίσω. Όνειρο μου να μπορέσω να δημιουργήσω κάποτε ένα μόνιμο εκθετήριο – κατά προτίμηση πλωτό…
Μέχρι έχουν πραγματοποιηθεί 2 εκθέσεις στην Μαρινα Ζεάς και έπεται συνέχεια.


Βιογραφικό

Τόπος Γέννησης : Αθηνα ( 1971) με Σαμιώτικη Καταγωγή. Από το 1986 μένω μόνιμα στην Λευκάδα. Εδώ μεγαλώνουν και τα δύο μου παιδία ( 13 & 8).
Οικογενειακή κατάσταση : διαζευγμένη
Σπουδές / εργασία :
Πανεπιστημιακές σπουδές σε πεδίο άσχετο… Οικονομολόγος της Βιομηχανικής Πειραιά με κύρια ασχολία εδώ και χρόνια την ναύλωση τουριστικών σκαφών.
Ασχολίες :
Περιστασιακά αρθρογραφώ σε ναυτιλιακά περιοδικά ( Εφοπλιστής , Γιωτιγκ, τουρισμός & θάλασσα).
Μεγάλες αγάπες η λογοτεχνία και η ζωγραφική.
Εκθέσεις ξυλόγλυπτων : Σεπτέμβρης 2007 ( Πειραιάς) & Οκτώβρης 2008

Εργαλεία και σκαρπέλα

Από τον πρώτο τον σουγιά του ατζαμή , κατέληξα να έχω συλλογή εργαλείων με άπειρα σκαρπέλα μικρά για το φινίρισμα ή μεγάλα για τις χοντράδες , χούφτες , ίσια , σγόρμπιες, κοπίδια και χαρακτικά. Ξύλινες – χειροποίητες και πλαστικές ματσόλες , ράσπες και λίμες, χειροπλάνες εκατόχρονες , μικροτροχοι σύγχρονοι, ακόνια και λαδάκονα για τρόχισμα σωστό ( «μέχρι να βγει ο αιθέρας) . Μα πάνω από όλα πολύτιμο και ανεκτίμητο απόκτημα, μια σειρά παλιών και σπάνιων σκαρπέλων - παλιού μάστορα Λευκαδίτη- που περιλαμβάνει μέχρι και ειδικό εργαλείο για την χάραξη όπλων.

και άλλα καράβια αγαπημένα

το εξώφυλλο του βιβλίου επισκεπτών του "αιγαιώτισσα ΙΙ" -basswood

σε ξύλο καστανίας η μάλλον φλουδα...

και ακόμα περισσότερα καράβια μου στο λεύκωμα του flirck

η αρχή...

Η ώθηση υπήρχε μάλλον ανέκαθέν .Το μεράκι το ίδιο. Το ταλέντο υπέβοσκέ άγνωστο για αρκετά χρόνια , κρυμμένο και πλήρως ανεκμετάλλευτο. Γνώσεις και διδασκαλίες δεν υπήρξαν, μόνο τα βασικά. «Ετσι να πιάσεις το σκαρπέλο» , «πάντα με τα νερά του θα πηγαίνεις»…
Αυτό όμως δεν με εμπόδισε να αποτυπώσω σε ξύλο, να δώσω σχήμα ,μορφή και ψυχή σε οτιδήποτε μου κεντρίζει την φαντασία, με ταξιδεύει ή κάνει να ονειροπολώ και να νοσταλγώ .
Η θεματολογία άκρως ελληνική και ναυτική .Κάθε σχέδιο καραβιού, ακρόπρωρο, γκραβούρα, σκίτσο, αποτυπώνεται πρόχειρα με μολύβι . Το ξύλο με τα νερά του, είναι αυτό που οδηγεί ,διαμορφώνει , αλλάζει και τέλος και να δίνει ψυχή και μορφή στο χειροποίητο ξυλόγλύπτο.

ξυλόγλυπτες δημιουργίες

«Χειροποίητη Ναυτική ξυλογλυπτική – Ταξίδι τέχνης στο χρόνο»


Ήταν η ανάγκη για ταξίδι αέναο – έστω και νοητό,
Ήταν η αγάπη για την ζεστασιά του ξύλου – ενός υλικού ζωντανού, που μιλά στη καρδία απευθείας,
Ήταν το ακόμη μεγαλύτερο πάθος για οτιδήποτε ναυτικό, για κάθετι θαλασσινό,
Ήταν τέλος μια μάλλον απέλπιδα προσπάθεια «προστασίας» μια παράδοσης, μια τέχνης βαθιά Ελληνικής.

Σαλπάρισα λοιπόν με την βοήθεια των ξύλων μου, των σκαρπέλων μου και των σκαριφιμάτων μου , για ένα αλλιώτικο ταξίδι, για πλόες σε θάλασσες μάκρυνες και άγνωστες , σε στεριές αλαργινές και ανεξερεύνητες ,σε καιρούς περασμένους και μακρινούς …

Τότε που στα πελάγη βασίλευαν μπρίκια εμπορικά, καραβόσκαρα περήφανα, γαλέρες αρματωμένες, σκούνες θαλασσοπόρων , ψαράδων λατίνια, οπλισμένα κουρσάρικα και πειρατών γολέτες …

Εκεί που τις θάλασσες όριζε ο Ποσειδώνας, τα κύματα κυβερνούσε ο Τρίτωνας, στα βράχια πρόσμεναν οι γοργόνες και στα δίχτυα τους οι σειρήνες τους ναυτικούς τύλιγαν…

Όταν η στεριά στους θαλασσινούς φάνταζε νοσταλγικά ως η μακρινή Ιθάκη, και η θάλασσα στους στεριανούς ήτανε πιο οικεία και λιγότερο απρόσιτη…

Μύθοι, παραδόσεις και σκαριά ξαναζωνταμένα με το χέρι πάνω σε ξύλο , ως υπενθύμιση και ως ανάμνήση μιας ναυτικής παράδοσης που ανεπιστρεπτί χάθηκε…μιας τέχνης – ξυλογλυπτικής- που δύσκολα πλέον βρίσκει συνεχιστές.