18.6.09
πυρογραφία καραβόσκαρου
Ειναι η πρωτη που εφταιξα σε τοσο μεγαλη επιφανεια (1,10 μήκος) και βγήκε αρκετα καλη.
χρησιμοποιησα τον πυρογραφο τον ηλεκτρικο και τον καινουργιο με αεριο...
Τίτλος : καραβόσκαρο ελληνικο τέλη του 18 αρχες του 19 αιωνα
Σειρά: πυρογραφια
ξύλο : καπλαμας οξυας
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
17.6.09
και για να ξεφύγουμε λίγο απο τα μοτιβα τα θαλασσινα
Σε πολυ μικρα "ξύλα ρεταλία" που μπορει να λογιστουν ακόμη και ως "σκουπιδια" προσπαθησα να δωσω ζωή ξανα. Μικρα κομματακια που βρήκα ειτε στην αμμουδια , ειτε σε καρναγια...
Και επειδη το μπλογκ ειναι γεματο απο καραβια, ειπα να βαλω και μια αλλιωτικη θεματογραφια... λουλουδια λοιπον. πυρογραφιες με χρωμα σινικής λιγο πιο εντονο απο όσο συνηθηζω...
Τίτλος : λουλουδια 1, 2 , 3
Σειρά: πυρογραφία
ξύλο : ρεταλια κοντρα πλακε σπασμενου συλλεγμενου απο την ακτή (2) & ξύλο φτελιας
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
15.6.09
η καταδίωξη - galleon boat
Τίτλος : " καταδίωξη"
Σειρά: ξυλογλυπτα καράβια (70Χ60 εκ)
ξύλο : κερασια
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
19.5.09
pyrography - star of india
κομματι κορμου
Τίτλος : clipper - star of India
Σειρά: πυρογραφία
ξύλο : μουρια - ευκάλυπτος
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
πυρογραφία carrack - πρόγονος της καραβέλας
Τίτλος : Καρακ - πλοιο του 13 -14 αίωνα.
Σειρά: πυρογραφία
ξύλο : κοντρα πλακε.
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
πυρογραφία καραβέλας
Τίτλος : καραβέλα
Σειρά: πυρογραφία
ξύλο : μουρια - σκαμνια
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
πυρογραφία
Τίτλος : ανεμος ούριος
Σειρά: πυρογραφία
ξύλο : μουρια - σκαμνια
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2009
13.5.09
πυρογραφία
πυρογραφία σε κόντρα πλακε. Η πιο προσφατη δημιουργία μου.
Ο πυρογραφος που χρησιμοποιώ είναι οτι πιο απλό κυκλοφορει στην αγορα... δίχως ρυθμιση θερμότητας, με 3 μύτες ολες και ολες. αγόρασα εναν πιο εξελιγμενο, αλλα καθώς δουλευει με βουτανιο κια προυποθετει εργασία σε ανοικτό χώρο ακόμη δεν τον εχω δουλεψει καθόλου...
4.5.09
εκθεση χειροποιητου κοσμήματος
Έκθεση κοσμημάτων της Τεσσης... φίλης πολύ πολύ καλής και αγαπημένης και ταλαντούχας δημιουργού...Όσοι βρεθείτε στην Πλάκα αξίζει να ρίξετε μια ματιά στις μοναδικές της δημιουργίες...
Στέφη
"Φτερό στον άνεμο"
καλοκαιρινές εμπνεύσεις
Στα χρώματα του καλοκαιριού , στις χαρές του ,
στην ανεμελιά του , στη σκανταλιά του , στο φως του ,
τα φετινά κοσμήματα μου είναι εμπνευσμένα από τη χαρά μου και φτιαγμένα με αγάπη, ασήμι και φυσικές ορυκτές πέτρες.
Φουλάρια - κοσμήματα , κολιέ , βραχιόλια ,
σκουλαρίκια , δαχτυλίδια ,
κομπολόγια, καρφίτσες, ψάθινα καπέλα....
όλα αυτά, μαζί με την παρουσία μας και τη χαρά μας,
σας περιμένουν
από τις 11 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ,
από τις 16 μέχρι τις 24 Μαΐου,
στην οδό Διογένους 2,
Πλατεία Αέρηδων , στην Πλάκα
Τέσση Ο.
29.4.09
του ερωτα καράβι

είναι κάποια έργα - ιδιαίτερα τα πρωτα μου- που αν και τα αγαπώ πλόυ δεν με ικανοποιουν ιδιατερα, τουλαχιστον δεν αποδίδουν σε όποιον τα βλέπει αυτό πυ θα ήθελα εγώ να υποδήλώνουν. Μπορει βέβαια εγώ να το εισπρατω αλλα εναν τρίτο τον αφήνουν αδιαφόρο.
Τώρα που δεν εχω άμεσα την πίεση την χρονική των εκθέσεων, έριξα μια δέυτερη διεξοδική ματιά στα ξυλόγλυπτα και αποφασισα ότι δεν με ικανοποιεί να το αλλάξω... Εδωσα , βάθος, λεπτομέρια, σε κάποιοα άλλαξα ριξικά τις γραμμες, γενικά οτι δεν μου έκανε κλικ το διόρθωνα.
Το πρωτο απο το εργα που ρετουσαρισα είναι το "καραβάκι του έρωτα" . στη φωτογραφία δεν ειναι εμφανή τα σημάδι των αλλαγών, ομως τώρα μου αρέσει περισσότερο. Πιο ώριμο και λιγότερο βιαστικό...
Γιατί εχω αυτό το κακό... οταν παθίαζομε με ένα ξυλόγλυπτο, αδημονώ να το τελιώσω, να δώ το σχεδιο να ξεπηδα απο το ξύλο, έτσι που καποιες σημαντικές λεπτομέριες τις παρακάμπτω με αποτέλεσμα βιαστικό...
τώρα όμως που εχει κατασταλάξει η αδημονία και η ανυπομπνησία μου, μπρορω να ασχολήθω πιο ποιοτικά με το ξύλο... Και η δευτερη αυτή ματία είναι λυτρωτική...
Τίτλος : "του έρωτα πλεουμενο"
Σειρά: ξυλόγλυπτα καραβια
ξύλο : Οξυα
αρ. αντ.: 1/1
έτος : 2005
28.4.09
καραβάκι ακουαρελλα
Συνηθως οτι φτιαγχω βγαζει μια εντονη δυναμική -η τουλαχιστον ετσι το εισπράττω εγω, καθώς η ενασχόληση μου με τις τέχνες και τις τεχνικές με απαλλασει απο την πίεση της κυρίας δουλείας μου και τα συνεπαγόμενα άγχη της...γι αυτο αγαπώ και την σπάτουλα... την γρήγορη δυνατή κινηση της...
Κάποιοι βεβαία μου έχουν πει οτι τα έργα μου βγάζουν μελαχγολια - κυρίως τα πορτρέτα- . αντιμετωπίζοντας τα από την πλευρά του δημιουργού δεν συμφωνώ. Σκεπτικισμό έντονο ίσως , μπορεί ίσως να υποδηλώνουν και τη δική μου αλλιώτικη ,αποστασιοποιημένη μάτια στην καθημερινότητα....
τιτλος - νηνεμία
τεχνική -ακουαρλελα
ετος - 2007
Διαθεσιμο
27.4.09
ναυτική διακόσμιση
τίτλos :ζεύγος δελφινιων
τεχνική: ελαφρια ξυλογλυπτική σε καπλαμα οξύας
Ετος : 2005
Δαιθεση : αντίγραφο κατόπιν παραγγελιας
γυναικα -μελανι 1993
Ουσα φοιτήτρια ,ενα βραδύ με πολυ διαβασμα , λιγο πριν την εξεταστικη, παρατησα τα βιβλια και σχεδίαζα με το μαυρο το στυλο των σημειωσεων... Το σχεδιο αυτό , αργότερα το μετεφερα σε χαλκό και αποτέλεσε και την βάση για το σχεδιο ξυλογλυπτης γοργόνας....
κοχυλι
Ταυτόχρονα με την εκ νεου ανακαλυψη του "ξεθαψα" και στίχους ξεχασμενους και γραμμενους λίγα χρόνια αργότερα (1999 ) την εποχή της εσωστρεφειας μου.
Ίσως λογοτεχνικά αν μην λέει και πολλά όμως συναισθηματικά σίγουρα αγγίζει όσους ένιωσαν έστω και μια φορά την ζωοφόρο πνοή της αλμύρας…
Κοχυλίων και κοχλιών ….
Αν χειμώνα καιρό σε άμμο πάνω βαδίσεις….
Εκεί που η πνοή η θαλασσινή,
με του χώματος το άγγιγμα να συγκαιραστεί μάταια προσπαθεί,
Κοχύλια των πελάγων και της στεριάς κοχλιους ανάκατα θα αντικρίσεις…
Κοχύλια άγρια ,κομμάτια σπασμένα,
με τα φύκια , κοινή τους η μοίρα γραμμένη,
Θάλασσας ιστορίες , φουρτούνες και αλμύρα,
Βιώματα ζωηρά, ένδοξα, περασμένα …
Ποσειδώνα γνώρισαν και Ναϊάδες,
καραβιών πλώρες θωρούσαν,
Γοργόνες ακρόπρωρων, σειρήνες γυναίκες
Στολίδια σε ακροδάχτυλα τα κρατούσαν…
Σε ναυάγια παλιών σκαριών απάνω φωλιάσαν,
Σε βάθη ωκεανών και θαλασσών βυθούς,
Δελφινιών λαλιές για άκουσμα είχαν,
Εκεί που αλαργεύει των ανθρώπων ο νους….
Απομεινάρια αποστεωμένα και λείψανα τώρα,
Την ζωή τους την αλλοτινή νοσταλγούν,
Εδώ που το κύμα τους ξέβρασε,
κατάντησαν
με κοχλιούς στεριανούς να «συζητούν».
Και τι να τους πούνε τώρα οι «άλλοι»,
Μακρινοί της στεριάς συγγενείς,
Ιστορίες πεζές και μονότονες,
Για βροχές , συννεφιές και καιρούς….
Τους διηγούνται – οι του χώματος κοχλιοί- ο χρόνος στο καβούκι πως περνάει…
-«Κυλάει??» η απορία
- «Φυσικά» αγέρωχα και με άγνοια απαντούν .
«Στο κέλυφος σου κλεισμένος σαν είσαι,
τοίχους σαν αντικρίζεις καθημερινά,
λεπτομέρειες θα βρεις ασήμαντες,
λεπτομέρειες άφθονες
να γεμίσεις της μικρής σου ζωής τα κενά…»
-« Μα εμείς του νερού του αλμυρού.,
με το βλέμμα έξω αντικρίζουμε,
της θάλασσας θάματα και αναστεναγμούς,
των κυμάτων και του καιρού αιώνιες εναλλαγές ,
των καραβιών βάσανα και ταξιδεματα,
πλεούμενων ρότες και ναυτικούς…
που καιρός και που χρόνος
με λεπτομέρειες να ασχοληθούμε μικρες,
που καιρός και που χρόνος
τη βαρυγκώμια να νιώσουμε, ζήσης μονότονης υπό το βάρος ενός καβουκιού…»
Και γω λαθροκουστής της κουβέντας αυτής
Συγκρίσεις κάνω κρυφές,
ελπίζοντας αιώνια να παραμείνω,
Των κοχυλιών παντοτινός θαυμαστής…
flamengo dancer
δωρο χωρίς δευτερη σκέψη σε μια φιλή -χορευτρια Λατιν- που μόλις ειδε τον πίνακα νόμισε πως αναπαρισούσε την ίδια ( μεγαλη ομοιοτητα) .
τίτλos : flamengo dancer
τεχνική ελαιογραφία / σπάτουλα
Ετος : 2008
Μη διαθέσιμο
ΞΥΛΙΝΟ ΚΑΡΑΒΙ
είναι βαμμένο με σπρέι σε διάφορες αποχρώσεις και περασμένο με βερνίκι.
Σήμερα κοσμεί προσωρινά καμπίνα στο Αιγιαώτισσα...
τίτλos :ξύλινο καραβι
τεχνική: κατασκευή απο ρεταλια ξύλου
Ετος : 2004
διαθέσιμο
27.3.09
ζωγραφική πάνω σε ξύλο παλιο
Τίτλος- "state lines"
Σειρά- :steamships"
ξύλο- ξυλάρμενο - κόντρα πλακέ
χρώμα - ΣΙνική μελάνη
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)
26.3.09
ανοίγοντας πανία- set up sails....
Τίτλος- "των πειρατων στόχος"
Σειρά- : ξυλόγλυπτα καράβια
ξύλο- καστανία
χρώμα - βερνίκι ματ
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)
19.3.09
ss malolo, σινικη πανω σε κομματι ευκαλυπτου
Τίτλος- "ss Malolo"
Σειρά- :steamships"
ξύλο- ευκάλυπτος
χρώμα - Σινική μελάνη
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)
18.3.09
βότσαλα της ακροθαλασσιάς ζωγραφιστά

Είναι κάποιες πετρούλες , κάτι βότσαλα της παραλίας που με την αφή ή με το σχήμα τους σε προκαλούν να τα μαζέψεις, να δημιουργήσεις πάνω τους...Η έμπνευση της στιγμής με οδήγησε να ζωγραφίζω λουλούδια και νούφαρα σε τόνους μπλέ... άλλη φόρα με διάθεση πιο ζωντανή τα λουλούδια είχαν χρώμα ζωηρά, κόκκινα κίτρινα και πράσινα... όταν δε μου λείπει η θάλασσα και το ταξίδι, τότε σειρά έχουν τα καραβάκια...
26.2.09
και πίνακες ζωγραφικής αγαπημενοι
εκθέσεις και σύντομα βιογραφικό

Αυτό που ξεκίνησε σαν ερασιτεχνική ασχολία με τα χρόνια εξελίχτηκε σε ουσιαστική απασχόληση . Οι κατά καιρούς παραγγελίες ξυλόγλύπτων αλλά κυρίως τα σχόλια είναι μια ώθηση για να συνεχίσω. Όνειρο μου να μπορέσω να δημιουργήσω κάποτε ένα μόνιμο εκθετήριο – κατά προτίμηση πλωτό…
Μέχρι έχουν πραγματοποιηθεί 2 εκθέσεις στην Μαρινα Ζεάς και έπεται συνέχεια.
Βιογραφικό
Τόπος Γέννησης : Αθηνα ( 1971) με Σαμιώτικη Καταγωγή. Από το 1986 μένω μόνιμα στην Λευκάδα. Εδώ μεγαλώνουν και τα δύο μου παιδία ( 13 & 8).
Οικογενειακή κατάσταση : διαζευγμένη
Σπουδές / εργασία :
Πανεπιστημιακές σπουδές σε πεδίο άσχετο… Οικονομολόγος της Βιομηχανικής Πειραιά με κύρια ασχολία εδώ και χρόνια την ναύλωση τουριστικών σκαφών.
Ασχολίες :
Περιστασιακά αρθρογραφώ σε ναυτιλιακά περιοδικά ( Εφοπλιστής , Γιωτιγκ, τουρισμός & θάλασσα).
Μεγάλες αγάπες η λογοτεχνία και η ζωγραφική.
Εκθέσεις ξυλόγλυπτων : Σεπτέμβρης 2007 ( Πειραιάς) & Οκτώβρης 2008
Εργαλεία και σκαρπέλα



Από τον πρώτο τον σουγιά του ατζαμή , κατέληξα να έχω συλλογή εργαλείων με άπειρα σκαρπέλα μικρά για το φινίρισμα ή μεγάλα για τις χοντράδες , χούφτες , ίσια , σγόρμπιες, κοπίδια και χαρακτικά. Ξύλινες – χειροποίητες και πλαστικές ματσόλες , ράσπες και λίμες, χειροπλάνες εκατόχρονες , μικροτροχοι σύγχρονοι, ακόνια και λαδάκονα για τρόχισμα σωστό ( «μέχρι να βγει ο αιθέρας) . Μα πάνω από όλα πολύτιμο και ανεκτίμητο απόκτημα, μια σειρά παλιών και σπάνιων σκαρπέλων - παλιού μάστορα Λευκαδίτη- που περιλαμβάνει μέχρι και ειδικό εργαλείο για την χάραξη όπλων.
"ηταν κάποτε καράβια"




Μνεία ξεχωριστή σε αυτά που -«Ήταν κάποτε καράβια»
Σανίδες σπασμένες , θαλασσόξύλα ταλαιπωρημένα ..Κομμάτια ξύλου που η θάλασσα ξέβρασε στην ακτή, ξυλάρμενα του Αιγαίου , καραβοτσακίσματα και μέρη καραβιών άτυχων που το κύμα σμίλεψε και η αλμύρα πότισε…ξύλα με αλλοτινά χαμένα μεγαλεία , που θέλησα με άλλο τρόπο να ξαναζωντάνεψω . Το νερό τα μαλάκωσε αρκετά , και οι σκλήδες τους δύσκολα τρίβονταν, τα βράχια τα τσάκισαν και τους αλλαξαν το σχήμα, καθιστώντας αδύνατή την ξυλογλυπτική, όχι όμως και την ζωγραφική ή την πυρογραφία, το χάραγμα ( με την τεχνική των παλιών φαλαινοθηρών – χάραξη και εμποτισμός με σινική μελάνη ) ή την χρήση τους ως διακοσμητικά συμπληρωματικά με θραύσματα κεραμικών μαζεμένα στις ακτογραμμές.
Ξυλα και λοιπά υλικά



Αρχικά ιδέα δεν είχα για τα ξύλα τις ιδιότητες του, την αφή και την ζωντάνια του. Αργότερα, εμπειρικά ήρθε η τεχνογνωσία. Ξεχώρισαν από το χρώμα, τα νερά, τους ρόζους ακόμη και την μυρωδιά. Φανέρωσαν μυστικά : όπως για την σκόνη την άρρωστη της Αφρικής που κρύβετε στους κορμούς του Ιροκο – ξύλο δύσκολο και σκληρό , μα με χρώμα χρυσό που με το πέρασμα του χρόνο σκουραίνει …
Η οξιά , σκληρή , κοκκινωπή , που δεν μασάει μα όταν είναι από την καρδία , θέλει να βράσει σε νερό να μαλακώσει.
Το Πεύκο το γιαννιώτικο που λένε πως δεν ενδείκνυται γιατί όσο και να το λείανεις πάντα θα πετά ακίδες.
Η κερασιά – από τα καλύτερα και αγαπημένα - που την ώρα του τριψίματος μυρίζει φρούτο,
Το κυπαρίσσι ,που δίνει χρώματα χρυσά λαμπερά αλλά σκίζει. Δεκαετίες μετά ακόμα θα μυρίζει ρετσίνι,
Η φτελιά (καραγάτσι) με την σκληρή κατακόκκινη καρδία , η δυσεύρετη αλλά άκρως ανθεκτική μουριά (σκαμνία).
Ο ευκάλυπτος που όταν είναι νεροπιωμένος ( «κοντα από ποτάμι να τον βρεις» δεν ανοίγει και κρατά αιώνες.
Το ξύλο της ροδιάς ( με το ωραιότερο των χρωμάτων) που όμως δεν δουλεύεται γιατί μόλις το χτυπήσει το φως του ήλιου γίνεται κομμάτια.
Η σκουρόχρωμη καρυδιά, ξύλο που σε προκαλεί να δημιουργήσεις .
Και ακόμα δεσποτακι, ρουπάκι ( δρυς), μαόνι και ορεγκον ,κορμοί και κλαριά δάφνής, ρίζες σχίνου, μπρατζόλια ελίας.
Μυστικά για τις εποχές τις κατάλληλες να κοπούν οι κορμοί, τις φάσεις του φεγγαριού, τους μήνες : Νοέμβρη , Δεκέμβρη μήνα κατά του παλιούς.
Πρώτες ύλες λοιπόν από καρνάγια, σκάφη, ξυλουργία, ξεχορδιστήρια, κορμοί ξεβρασμένοι στην αμμουδιά. Κάθε κομμάτι ξύλου , κάπου , κάποτε σε κάτι θα μεταμορφωθεί…


































