28.4.09

καραβάκι ακουαρελλα


καραβάκι 0026
Originally uploaded by AEGEOTISSA
Στα χαμένα μου εργα ή καλυτερα δοκίμια και προσχεδια που ηρθαν στο φως με την πρόσφατη μετακόμιση συγκαταλέγεται και αυτή η ακουαρέλα.... χρώματα χαρούμενα και πιο ήρεμα από ότι συνήθως χρησιμοποιώ... προφανώς ήμουν σε φάση πλήρους ηρεμίας- σπάνιο- οταν το εφτιαξα...

Συνηθως οτι φτιαγχω βγαζει μια εντονη δυναμική -η τουλαχιστον ετσι το εισπράττω εγω, καθώς η ενασχόληση μου με τις τέχνες και τις τεχνικές με απαλλασει απο την πίεση της κυρίας δουλείας μου και τα συνεπαγόμενα άγχη της...γι αυτο αγαπώ και την σπάτουλα... την γρήγορη δυνατή κινηση της...
Κάποιοι βεβαία μου έχουν πει οτι τα έργα μου βγάζουν μελαχγολια - κυρίως τα πορτρέτα- . αντιμετωπίζοντας τα από την πλευρά του δημιουργού δεν συμφωνώ. Σκεπτικισμό έντονο ίσως , μπορεί ίσως να υποδηλώνουν και τη δική μου αλλιώτικη ,αποστασιοποιημένη μάτια στην καθημερινότητα....

τιτλος - νηνεμία
τεχνική -ακουαρλελα
ετος - 2007
Διαθεσιμο

27.4.09

ναυτική διακόσμιση

Δελφίνια σκαλισμενα σε καπλαμα οξύας κοσμουν την καμπίνα του Αιγαιώτισσα ΙΙ.
τίτλos :ζεύγος δελφινιων
τεχνική: ελαφρια ξυλογλυπτική σε καπλαμα οξύας
Ετος : 2005
Δαιθεση : αντίγραφο κατόπιν παραγγελιας

γυναικα -μελανι 1993


γυναικα
Originally uploaded by AEGEOTISSA
ενα απο τα πρωτα πρωτα σχεδια μου κτρινισμενο πια - του 1993.
Ουσα φοιτήτρια ,ενα βραδύ με πολυ διαβασμα , λιγο πριν την εξεταστικη, παρατησα τα βιβλια και σχεδίαζα με το μαυρο το στυλο των σημειωσεων... Το σχεδιο αυτό , αργότερα το μετεφερα σε χαλκό και αποτέλεσε και την βάση για το σχεδιο ξυλογλυπτης γοργόνας....

κοχυλι


κοχυλι
Originally uploaded by AEGEOTISSA
Τεμπερα απο τις πρωτες αποπειρες μου να ζωγραφισω. σχεδιο του 1991. υπήρχε και δευτερο σχεδιο ,με ναυτιλο πολυ ομορφο, που όμως χαθηκε με τις τόσες μετακομίσεις. Αυτό το ανακαλυψα ξανα τυχαία μετα από μια 10 χρονια που το εψαχνα... το βρηκα ξανα μεσα σε μπλοκ ιχνογραφιας της κορης μου .... ευτυχως ειχε σωθει απο την αποπειρες της να ζωγραφίσει όταν ήταν μωρο....
Ταυτόχρονα με την εκ νεου ανακαλυψη του "ξεθαψα" και στίχους ξεχασμενους και γραμμενους λίγα χρόνια αργότερα (1999 ) την εποχή της εσωστρεφειας μου.

Ίσως λογοτεχνικά αν μην λέει και πολλά όμως συναισθηματικά σίγουρα αγγίζει όσους ένιωσαν έστω και μια φορά την ζωοφόρο πνοή της αλμύρας…


Κοχυλίων και κοχλιών ….


Αν χειμώνα καιρό σε άμμο πάνω βαδίσεις….
Εκεί που η πνοή η θαλασσινή,
με του χώματος το άγγιγμα να συγκαιραστεί μάταια προσπαθεί,
Κοχύλια των πελάγων και της στεριάς κοχλιους ανάκατα θα αντικρίσεις…


Κοχύλια άγρια ,κομμάτια σπασμένα,
με τα φύκια , κοινή τους η μοίρα γραμμένη,
Θάλασσας ιστορίες , φουρτούνες και αλμύρα,
Βιώματα ζωηρά, ένδοξα, περασμένα …


Ποσειδώνα γνώρισαν και Ναϊάδες,
καραβιών πλώρες θωρούσαν,
Γοργόνες ακρόπρωρων, σειρήνες γυναίκες
Στολίδια σε ακροδάχτυλα τα κρατούσαν…


Σε ναυάγια παλιών σκαριών απάνω φωλιάσαν,
Σε βάθη ωκεανών και θαλασσών βυθούς,
Δελφινιών λαλιές για άκουσμα είχαν,
Εκεί που αλαργεύει των ανθρώπων ο νους….


Απομεινάρια αποστεωμένα και λείψανα τώρα,
Την ζωή τους την αλλοτινή νοσταλγούν,
Εδώ που το κύμα τους ξέβρασε,
κατάντησαν
με κοχλιούς στεριανούς να «συζητούν».


Και τι να τους πούνε τώρα οι «άλλοι»,
Μακρινοί της στεριάς συγγενείς,
Ιστορίες πεζές και μονότονες,
Για βροχές , συννεφιές και καιρούς….

Τους διηγούνται – οι του χώματος κοχλιοί- ο χρόνος στο καβούκι πως περνάει…

-«Κυλάει??» η απορία

- «Φυσικά» αγέρωχα και με άγνοια απαντούν .

«Στο κέλυφος σου κλεισμένος σαν είσαι,
τοίχους σαν αντικρίζεις καθημερινά,
λεπτομέρειες θα βρεις ασήμαντες,
λεπτομέρειες άφθονες
να γεμίσεις της μικρής σου ζωής τα κενά…»


-« Μα εμείς του νερού του αλμυρού.,
με το βλέμμα έξω αντικρίζουμε,
της θάλασσας θάματα και αναστεναγμούς,
των κυμάτων και του καιρού αιώνιες εναλλαγές ,
των καραβιών βάσανα και ταξιδεματα,
πλεούμενων ρότες και ναυτικούς…
που καιρός και που χρόνος
με λεπτομέρειες να ασχοληθούμε μικρες,
που καιρός και που χρόνος
τη βαρυγκώμια να νιώσουμε, ζήσης μονότονης υπό το βάρος ενός καβουκιού…»


Και γω λαθροκουστής της κουβέντας αυτής
Συγκρίσεις κάνω κρυφές,
ελπίζοντας αιώνια να παραμείνω,
Των κοχυλιών παντοτινός θαυμαστής…

flamengo dancer

ελαιογραφία με σπατουλα. χορευτρια φλαμεγκο που την μικροσκοπική της φωτογραφία της ειδα σε δημοσιευμα των Νέων . Με μάγευε η αδρότητα , η αποφασιστικότητα των κινήσεων και δυναμική της.
δωρο χωρίς δευτερη σκέψη σε μια φιλή -χορευτρια Λατιν- που μόλις ειδε τον πίνακα νόμισε πως αναπαρισούσε την ίδια ( μεγαλη ομοιοτητα) .

τίτλos : flamengo dancer
τεχνική ελαιογραφία / σπάτουλα
Ετος : 2008
Μη διαθέσιμο

ΞΥΛΙΝΟ ΚΑΡΑΒΙ

σύσθεση φτιαγμενη απο ρεταλια κοντραπλακε ... το σχημα τους ενωμενο θύμησε καραβι... τα έβαλα σε σειρα και να το αποτέλεσμα...

είναι βαμμένο με σπρέι σε διάφορες αποχρώσεις και περασμένο με βερνίκι.

Σήμερα κοσμεί προσωρινά καμπίνα στο Αιγιαώτισσα...

τίτλos :ξύλινο καραβι
τεχνική: κατασκευή απο ρεταλια ξύλου
Ετος : 2004
διαθέσιμο

27.3.09

ζωγραφική πάνω σε ξύλο παλιο

Ζωγραφιά με σινική μελανη πάνω σε κομματι ξύλου παλιου της θαλασσας - μαζεμένο στα διαβασιδια στο Καστρο της Λευκάδας.. διαφημιση ατμοπλοιων των αρχων του προηγούμενου αιώνα.

Τίτλος- "state lines"
Σειρά- :steamships"
ξύλο- ξυλάρμενο - κόντρα πλακέ
χρώμα - ΣΙνική μελάνη
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)

26.3.09

ανοίγοντας πανία- set up sails....

ενα απο τα προσφατα και πιο αγαπημενα μου ξυλογλυπτα. φλούδα καστανιας ελληνικής και σχεδιο - οι βασικες γραμμες- απο ενα βιβλίο παιδικο ιχνηλασιας... το σχεδιο εμπλουτιστηκε με λεπτομεριες ναυτικές ,σαν τις ξαρτοριζες και τις σκαλίερες και τις μούδες....

Τίτλος- "των πειρατων στόχος"
Σειρά- : ξυλόγλυπτα καράβια
ξύλο- καστανία
χρώμα - βερνίκι ματ
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)

19.3.09

ss malolo, σινικη πανω σε κομματι ευκαλυπτου

ξύλο απο ναυπήγηση , ρετάλι που περίσσεψε και παραλίγο να πεταχτεί... το ξυλο αφου πηρε τη κλιση τη φυσικη του, τρίφτηκε και στην συνεχεία με σινικλη μελάνη ζωγραφισα ένα παλιο ατμόπλοιο του 1926 από αφίσα της εποχής

Τίτλος- "ss Malolo"
Σειρά- :steamships"
ξύλο- ευκάλυπτος
χρώμα - Σινική μελάνη
αρ.αντ. - 1/1
ετος - 2008 (Δεκ)

18.3.09

βότσαλα της ακροθαλασσιάς ζωγραφιστά



stones - blue
Originally uploaded by AEGEOTISSA
Είναι κάποιες πετρούλες , κάτι βότσαλα της παραλίας που με την αφή ή με το σχήμα τους σε προκαλούν να τα μαζέψεις, να δημιουργήσεις πάνω τους...Η έμπνευση της στιγμής με οδήγησε να ζωγραφίζω λουλούδια και νούφαρα σε τόνους μπλέ... άλλη φόρα με διάθεση πιο ζωντανή τα λουλούδια είχαν χρώμα ζωηρά, κόκκινα κίτρινα και πράσινα... όταν δε μου λείπει η θάλασσα και το ταξίδι, τότε σειρά έχουν τα καραβάκια...

26.2.09

και πίνακες ζωγραφικής αγαπημενοι






Ενίοτε απο τα σκαρπέλα μου με αποσπουν οι λαδομπογίες και τα πινέλα... τα αποτελέσματα κάποιες φορές είναι ικανοποιητικά.


Αγαπώ ιδιαίτερα τις προσωπογραφίες με τιτλο γενικο "των ναυτικών γυναικες"

εκθέσεις και σύντομα βιογραφικό


Αυτό που ξεκίνησε σαν ερασιτεχνική ασχολία με τα χρόνια εξελίχτηκε σε ουσιαστική απασχόληση . Οι κατά καιρούς παραγγελίες ξυλόγλύπτων αλλά κυρίως τα σχόλια είναι μια ώθηση για να συνεχίσω. Όνειρο μου να μπορέσω να δημιουργήσω κάποτε ένα μόνιμο εκθετήριο – κατά προτίμηση πλωτό…
Μέχρι έχουν πραγματοποιηθεί 2 εκθέσεις στην Μαρινα Ζεάς και έπεται συνέχεια.


Βιογραφικό

Τόπος Γέννησης : Αθηνα ( 1971) με Σαμιώτικη Καταγωγή. Από το 1986 μένω μόνιμα στην Λευκάδα. Εδώ μεγαλώνουν και τα δύο μου παιδία ( 13 & 8).
Οικογενειακή κατάσταση : διαζευγμένη
Σπουδές / εργασία :
Πανεπιστημιακές σπουδές σε πεδίο άσχετο… Οικονομολόγος της Βιομηχανικής Πειραιά με κύρια ασχολία εδώ και χρόνια την ναύλωση τουριστικών σκαφών.
Ασχολίες :
Περιστασιακά αρθρογραφώ σε ναυτιλιακά περιοδικά ( Εφοπλιστής , Γιωτιγκ, τουρισμός & θάλασσα).
Μεγάλες αγάπες η λογοτεχνία και η ζωγραφική.
Εκθέσεις ξυλόγλυπτων : Σεπτέμβρης 2007 ( Πειραιάς) & Οκτώβρης 2008

Εργαλεία και σκαρπέλα




Από τον πρώτο τον σουγιά του ατζαμή , κατέληξα να έχω συλλογή εργαλείων με άπειρα σκαρπέλα μικρά για το φινίρισμα ή μεγάλα για τις χοντράδες , χούφτες , ίσια , σγόρμπιες, κοπίδια και χαρακτικά. Ξύλινες – χειροποίητες και πλαστικές ματσόλες , ράσπες και λίμες, χειροπλάνες εκατόχρονες , μικροτροχοι σύγχρονοι, ακόνια και λαδάκονα για τρόχισμα σωστό ( «μέχρι να βγει ο αιθέρας) . Μα πάνω από όλα πολύτιμο και ανεκτίμητο απόκτημα, μια σειρά παλιών και σπάνιων σκαρπέλων - παλιού μάστορα Λευκαδίτη- που περιλαμβάνει μέχρι και ειδικό εργαλείο για την χάραξη όπλων.

"ηταν κάποτε καράβια"






Μνεία ξεχωριστή σε αυτά που -«Ήταν κάποτε καράβια»
Σανίδες σπασμένες , θαλασσόξύλα ταλαιπωρημένα ..Κομμάτια ξύλου που η θάλασσα ξέβρασε στην ακτή, ξυλάρμενα του Αιγαίου , καραβοτσακίσματα και μέρη καραβιών άτυχων που το κύμα σμίλεψε και η αλμύρα πότισε…ξύλα με αλλοτινά χαμένα μεγαλεία , που θέλησα με άλλο τρόπο να ξαναζωντάνεψω . Το νερό τα μαλάκωσε αρκετά , και οι σκλήδες τους δύσκολα τρίβονταν, τα βράχια τα τσάκισαν και τους αλλαξαν το σχήμα, καθιστώντας αδύνατή την ξυλογλυπτική, όχι όμως και την ζωγραφική ή την πυρογραφία, το χάραγμα ( με την τεχνική των παλιών φαλαινοθηρών – χάραξη και εμποτισμός με σινική μελάνη ) ή την χρήση τους ως διακοσμητικά συμπληρωματικά με θραύσματα κεραμικών μαζεμένα στις ακτογραμμές.

Ξυλα και λοιπά υλικά





Αρχικά ιδέα δεν είχα για τα ξύλα τις ιδιότητες του, την αφή και την ζωντάνια του. Αργότερα, εμπειρικά ήρθε η τεχνογνωσία. Ξεχώρισαν από το χρώμα, τα νερά, τους ρόζους ακόμη και την μυρωδιά. Φανέρωσαν μυστικά : όπως για την σκόνη την άρρωστη της Αφρικής που κρύβετε στους κορμούς του Ιροκο – ξύλο δύσκολο και σκληρό , μα με χρώμα χρυσό που με το πέρασμα του χρόνο σκουραίνει …
Η οξιά , σκληρή , κοκκινωπή , που δεν μασάει μα όταν είναι από την καρδία , θέλει να βράσει σε νερό να μαλακώσει.
Το Πεύκο το γιαννιώτικο που λένε πως δεν ενδείκνυται γιατί όσο και να το λείανεις πάντα θα πετά ακίδες.

Η κερασιά – από τα καλύτερα και αγαπημένα - που την ώρα του τριψίματος μυρίζει φρούτο,
Το κυπαρίσσι ,που δίνει χρώματα χρυσά λαμπερά αλλά σκίζει. Δεκαετίες μετά ακόμα θα μυρίζει ρετσίνι,
Η φτελιά (καραγάτσι) με την σκληρή κατακόκκινη καρδία , η δυσεύρετη αλλά άκρως ανθεκτική μουριά (σκαμνία).
Ο ευκάλυπτος που όταν είναι νεροπιωμένος ( «κοντα από ποτάμι να τον βρεις» δεν ανοίγει και κρατά αιώνες.
Το ξύλο της ροδιάς ( με το ωραιότερο των χρωμάτων) που όμως δεν δουλεύεται γιατί μόλις το χτυπήσει το φως του ήλιου γίνεται κομμάτια.
Η σκουρόχρωμη καρυδιά, ξύλο που σε προκαλεί να δημιουργήσεις .
Και ακόμα δεσποτακι, ρουπάκι ( δρυς), μαόνι και ορεγκον ,κορμοί και κλαριά δάφνής, ρίζες σχίνου, μπρατζόλια ελίας.
Μυστικά για τις εποχές τις κατάλληλες να κοπούν οι κορμοί, τις φάσεις του φεγγαριού, τους μήνες : Νοέμβρη , Δεκέμβρη μήνα κατά του παλιούς.
Πρώτες ύλες λοιπόν από καρνάγια, σκάφη, ξυλουργία, ξεχορδιστήρια, κορμοί ξεβρασμένοι στην αμμουδιά. Κάθε κομμάτι ξύλου , κάπου , κάποτε σε κάτι θα μεταμορφωθεί…

λουλούδια και κλάρες






μια νότα στεριανή, μοτίβα που κοσμούσαν και διακοσμούσαν τα ξυλόγλυπτα των καραβιών της εποχής

αλογα και άτια




Πήγασοι και θαλασσινά - και όχι μόνο - περήφανα άτια.

Σε ξύλο σκαλισμένα ή με πυρογραφία χαραγμενα.

μυθοι θαλασσινοι & δελφίνια








Μύθοι και τέρατα θαλασσινά που ορίζουν τα κύματα και τις τύχες των καραβιών.





Δελφίνια, οιωνοί και τύχης σημάδια.

25.2.09

γοργόνες και σείρηνες...







Γοργόνες , σειρήνες πλανεύτρες, αποκύημα της φαντασίας των ναυτικών, της νοσταλγίας τους για την παρουσία γυναίκας, απαλλαγμένες από στεριανά φτιασίδια, προσαρμοσμένες και αφομοιωμένες με την θάλασσα .

Φτιαγμενες σε ξύλα- ρεταλια καραβίσια και σκληρά, καποια αδόκιμα για ξυλογλυπτική ... όπως ιρόκο, ευκάλυπτος , φτελία

για επικοινωνία....

για σχόλια γράψτε εμαιλ info@aegeotissa.gr

και άλλα καράβια αγαπημένα

το εξώφυλλο του βιβλίου επισκεπτών του "αιγαιώτισσα ΙΙ" -basswood

σε ξύλο καστανίας η μάλλον φλουδα...

και ακόμα περισσότερα καράβια μου στο λεύκωμα του flirck