ηρθε η ωρα του ακροπρωρου...

Eιχα σε ποστ παλιοτερο βάλει το προσχεδίο της γοργόνας  που προοριζονταν για ακροπλωρο σε ιστιοφορο Χιώτικο... Η μικρη μου η γοργονα τελιωσε, λιγο αργοπορημενα , λογω απροβλεπτων καθυστερησεων αλλα τελιωσε...
Στεναχωριομουν οταν την συσκευαζα, ηξερα οτι ηταν ενα απο τα εργα που δεν θα ξαναδω, με παρηγορησε ομως η σκεψη οτι θα βρεθει σε χερια καπεταανιων και θαλασσινων και συμφωνα με τον Καπτα Παντελη θα ταξιδεψει την Μεσογειο...
Στις λεπτομεριες τωρα... Το ξυλο ναγγατι, πρεσαριστο, κοκκινωπο σκληρο και ευκολο σχετικα στο σκαλισμα. Υψος καθαρο 80 εκατοστα... πλατος 25 στο μεγιστο...
"γεννηθηκε" στο πειριατικο υπο κατασκευη σκαρί, που πρόχειρα στο "σαλονι " του ειχα σκαριασει εργαστηριο... αρα απο τα γεννοφασκια της ειναι θαλασσοποτισμενη...
Το ευχαριστηθηκα το σκαλισμα... εβλεπα το ξυλο να αλαφρωνει το γλυπτο και να αποκλαυπτε αυτό που μεσα στο νου μου (κια στο προσχεδιο) ειχα...
ξεκινησα απο την προσοψη και την ουρα. Τον τετραγωνισμενο ξυλινο τακο τον γωνιασα στην κορδελα, με την σπαθοσεγα, αφαιρουνταν κομματια ξύλου αχρηστου, ακομη και με το βενζινοπριονο, αφηνοντας ομως περιθωριο ασαφλειας αρκετο....  εκανα τις βασικες του προσωπου γραμμες και επειδη η γοργονα ειναι "ελληνιδα" εδωσα μια νοτα απο κορη αρχαιοελληνικη... προχωρουσα στα πλαινα... Η ουρα ηταν η πρωτη που  μορφοποηθηκε αν και οι περισσοτεροι δεν μπορουσαν αν καταλαβουν το σχημα της αρχικα... προπλασμα στο προσωπο εκανα προσωπιδα γυψινη, η φιλενιδα η πιτσιρικαα της κορης μου εκανε το μοντελο για τις κινησεις του χεριου ,ενω τελευταια εμειναν τα στήθη και η παλαμη του υψωμενου χεριου... στα μαλλια κοτσιδες πλευρικες, αποτελουν το στολισμα τους...σβουρα και παρολο που η σκονη με επνιξε, το φχαριστηθηκα...
βαζω τις φωτογραφιες απο κινητο ( κακοτραβηγμενες που την αδικουν, απλα για να παρετε μια γευση). Παντως οσοι και ηταν πολλοι ερχονταν απο περιεργεια κινουμενοι να την δουν, ειχαν λογια καλα να πουνε και ενθουσιωδη... μεχρι και ματι για το ματιασμα γαλαζιο μου ειπαν πανω της να βαλω... και ο ναυτικος ομιλος ο τοπικος θελει και αυτος γοργονα τετοια να κοσμει την εισοδο του ...

τα θαλασσινα , τα βότσαλα τα καλοκαιρινα

κλασσικα ταν αρχιζει να κοντοζυγωνει καλοκαιρι , με πιανει μια διαθεση πιο χαλαρη...Επιζητω πιο εντονα χρωματα και πιο καθαρα, ετσι σε ενα απο τα σαββατοκυριακα τα προηγουμενα, πηρα τα βοτσαλα τα θαλασσινα ( ομολογουμενως ευμεγεθη και λεια) που ολα το χειμωνα ειχα στο μπλακονι, τα μπογιατιζα με μπλε ακρυλικο της θαλασσας και ξεκινησα να ζωγραφιζω με πινελακι λεπτο, κοχυλακια, ναυτιλους, χτενια και μπουρουδες... Μυριζε αρμυρα και αυρα θαλασσινη...

Τα βόσταλα  συμπληρωσαν την πυρογραφια σε ξυλο ακατεργαστο ( σχεδον φλουδα) ευκαλυπτου με μοτιβο πάλι κοχυλια...

Αφορμη βεβαια για το μοτιβο αυτο σταθηκε μαι φωτογραφια αγαπημενη που τραβηχτηκε στο ΑιγαιωτισσαΙΙ το καλοκαιρι το περσινο... Μια κασελα ψαροκαικου με λαβυρα οστρακα  πανω στο καταστρωμα....

Πασχαλινες Λαμπαδες

Τα παιδια σήμερα εφτιαξαν μονα τους, Λαμπαδες πολυχρωμες πασχαλινες και ανοιξιατικες...
Οι κατευθυντηριες απλες και βαισκες καθως η διασπορα των ηλικιων μεγαλη και δεν επιτρεπει να γινει  ομοιομορφο μάθημα. Απο την αλλη δεν μου αρεσουν ποτε τα καλουπια και γενικοτερα οι οδηγιες - αυθεντιες. Προτιμω τον αυτοσχεδιασμο... ετσι και τα παιδια νιωθουν οτι αυτό που εφτιαξαν τους ανηκει και ειναι δημιουργημα δικό τους... υπήρχε πολυ ενεργεια και μπορω να πω οτι μαλλον τους αρεχουν περισσοτερο τα"καλιτεχνιματα" απο την απλη ζωγραφικη.

παιδικες δημιουργίες

Σημερα είχαμε το Δευτερο μάθημα καλλιτεχνικης δημιουργιας με τα πιτσιρίκια του Πολιτιστικου Συλλογου Τσουκαλάδων. Ευχαριστο καλλιτεχνικό διάλειμμα ανάμεσα απο πυρογραφιες και το κοπιαστικο σκαλισμα της γοργόνας - ακροπλωρου. Τα παιδια απο νήπια ίσως και προνήπιο το μικροτερο κοριτσακι  εως 2ας Γυμνασιου...

Δεν μπορω να πω οτι ειναι ιδιατερα ευκολο να κουμανταρεις 23 παιδια, ομως βλεπω πως αν κατι τους κεντριζει το ενδιαφερον εστω και ατιθασα (τα αγορια) σε προσεχουν. Δυσκολο να συνταιριαξεις τις ηλικιες και τις προτιμησεις τους. Τα κοριτσια πιο υπακουα ειχαν διαθεση για θεωρια και υπομονη. Τα αγορια πιο ανυπομονα και  βιαστικα ήθελαν να δουν αμεσα τα αποτελεσματα της φαντασια τους... Οι κοπελιες 2 λουλουδια εφτιαξαν το καθένα  , ενω οι αντρες μας  στόλο ολοκληρο, απο βαρκουλες και πειρατικα...

"Κυρία , κυρία ... " φωναζαν και πραγματικα με τρελαιναν δεν ηξερα σε πιο να πρωτοαπαντησω , ομως ο ζήλος τους ηταν αξιος συχγαρητηριων...
Στο επομενο μαθημα θα φτιάξουμε λαμπαδες πασχαλινες και αν προφτασουμε θα ζωγραφισουμε πετρουλες πασχαλιτσες και φραουλες κατακκκόκινες.

Καθρεφτες

Καθρεφτες-κορνίζες οταν το ξύλο δεν επαρκει για κατι άλλο. Ο αυτοσχεδιασμος απαραιτητος...και φυσικα τα χρωματα, και το αποτελεσμα αναλογο με τις σκεψεις που βαραινουν  το νου.

Καθρεφτης πρωτος.. Ο Εβενινος....

Ενα κομματακι εβενο , με σκαλισμα σταδιακό... Στην βάση ξεκινα σχεδον σαν chip carving στην συνεχεια βαθαινει και στην κορύφη φτάνει να εινια διαμπερες... Τα πεταλα του κορφιανου λουλουδιου να αιωρουνται (στις φωτογραφίες δυστυχως δεν φαινονται). Δεν ήθελα ολο τον καθρεφτη να τον κανω εβενινο, αφενος γιατι ηταν η πρωτη φορα που σκαλιζα τετοιο κομματι , τοσο σκληρο και δύσκολο, αφεταιρου γιατι τα υπολοιπα δυσευρετα εβενινα κομματια τα φυλαω σαν κορη οφθαλμου και θέλω να σκαλισω κατι μονο κατόποιν σκεψης ώριμης.... Τα υπόλοιπα τρια κομματια της κορνίζας  ηταν απο ιροκο χρυσοκίτρινο. εκεινα δεν τα σκαλισα, τα πυρογράφησα μόνο, για  να μην μπουκώσει και για να δωθει στον εβενο η εμφαση που του αξίζει. Επειδη ομως το ιροκο εκανε αντιθεση εντονη με το μαυρο επρεπε να γίνει το δεσιμο των χρωματων σταδιακα... τα δύο λοιπον τα οριζοντια ειχαν το λουλούδι ανοιχτοχρωμο και το πλαισιο σκουρο ενω αντιθετο ήταν το  τεταρτο το καθετο ξύλο.

Καθρεφτης δευτερος. Της  Καστανιας ο κοκκινος...

 

Ειχα ενα κομματι καστανια που ομως μου το πήραν και εφτιαξαν ενα σκαρμο για τα κουπια μιας βάρκας . Μάζεψα λοιπον τα ρεταλια που περίσεψαν σκεπτομενη πως κατι θα  φτίαξω , καποτε...

Σκαλισα λοιπον στην γωνια την μια , την λεπτή λουλούδια και μια πεταλουδα. με κοκκινο σινικής λιγο μπογιατισμενο.

Καθρεφτης τρίτος. Απο ελιας φλοιδες...

 

Στην κορδελα βρήκα καποια απομειναρια απο ελια . Ενα κομματι  μπρατζολι ήτανε και οι φλοίδες που εμειναν ηταν ασσυμετρες και διαφορετικες.Τα νερα ομως της ελιας μαγευτικά. Ειπα λοιπον να διατηρήσω το ασσυμετρο απλα επρεπε σε κατι να το σχηματοποιησω...Και εγενετο ο καθρεφτης...με πυρογραφια και σινικη και λουλουδια της ανοιξης... 

μικρα ξυλογλυπτα

ειχα κομματια μικρουλια απο basswood  και ταυτόχρονα διαθεση να φτιαξω κατι ευκολο , χωρις πλανιαδούρια πολλα , ετσι για να απασχολουμε τα απογεύματα στο σπίτι...

Εφτιαξα λοιπον εναν ήλιο σκοτεινο και μπερδεμενο σαν την διαθεση της στιγμής και καρδούλες ζευγαρί (των ερωτευμενων γιορτή γαρ)

φτιαχνοντας μια πυρογραφια

Το θεμα: κλασσικα το αγαπημενο.... Καραβακι παλιακο...
Το ξύλο: κομματι κοντραπλακε θαλασσης με νερα μαονοειδη , "δωρο" φίλου με ξυλαποθηκη μεγαλη ... (Εδω ακολουθησα την χρήσιμη την συμβουλη ιντερνετικου φίλου που με συμβουλεψε να γνωριστω με μαραγκους, ξυλουργους, εμπορους ξύλων κλπ.)
Χρώμα: επαιξα με κασια αραιωμενη και ασπρη σινική μελανη...

 

 

Το αποτελεσμα... Ενω ως πυρογραφια μου ηταν αρεστη, ως σκαρι καπου με χαλουσε... Το ματι λοιπον του καραβομαραγκου , πρωτα του Πανου κια εκ των υστρων το δικό μου , επιασε το λαθος... Το σκαφος ειχε "κρεμασει " στην μέση και πρυμα , ωσαν πραγματικό πολυκαιριμενο και ταλαιπωρο πλεουμενου. Επρεπε λοιπον το "τακαδο" ( ορολογια των μύστων της ναυπηγικής) να σηκώθει και  της πρυμης η παπαδια  να  ψηλώσει... μπορει λοιπον να το ειχα ήδη βερνικώσει αλλα με ετρωγε να διορθώσω τη γραμμη του σκαφους, ετσι ξαναπυρογραφησα την πρύμη , που ουτως ή αλλιως ήθελε μια πιο σκουρα σκιαση...

και εδω μια ακόμη πυρογραφία ημιτελης ακόμη

κουρσαρος ....

τελειωσε εδω και μερες το ξυλογλυπτο της πρυμης ομως μια βλαβη στον υπολογιστη δεν μου επετρεψε να βαλω νεα αναρτηση.
ιδου οι φωτογραφιες , δυστυχως απο κινητο κα ιμε χαμηλη αναλυση.

τα σχολια παντως οσων απο κοντα το αντικριζουν ειναι παραπανω απο κολακευτικα. η μιση Λευκαδα εχει περασει απο την Μαρινα για να δει το ξυλογλυπτο της πρύμης. και επειται συνεχεια σκαλιστων διακοσμων...

 

  

  

  

  

 

το ξυλογλυπτο του κουρσαρου λιγο πριν το τελειωμα

 

  

 

αφήνω τις φωτογραφιες να μιλησουν και περιμενω τα σχολια

μια πρόγευση του ξυλογλυπτου της πρύμης

Ειπα να βάλω μια πρώτη φωτογραφία του ξυλογλυπτου της πρυμης καθως το ένα  λιονταρι εχει αρχίσει να παίρνιε μορφή. Εχει δουλεια πολυ ακόμη. θελει τις λεπτομέριες, σκαλιστη κλαρα γύρω γύρω , σκαλισμα στο βιβλιο, τα ξίφη  κλπ κλπ...Ευτυχως ειχα την βοηθεια του Καπτα Σταυρου που εβγαλε με το σκαρπέλο ολο το ξύλο το αχρηστο και ετσι δεν εχασα χρόνο πολυτιμο...

Στο σημειο της πρυμης (κορύφη) που βρισκεται το προχειρο κοντρα πλακε -προσχεδιο, θα τοποθετηθει το σκαλιστο ξύλο. Στην μεση θα υπαρχει το πορτακι της καθόδου.

 

Ημιτελης ενετικός λέοντας, οικοσημο της Λευκάδας (Santa Maura)  επι ενετοκρατίας.

Προσχέδια ξυλόγλυπτου ακρόπρωρου

 Προσχεδια για την μικρή γοργόνα , ακρόπρωρο σε ξύλο ναγγατι σχεδιασμένο για την πλώρη μικρου ιστιοφορου. Διαστασεις κατά πρόσσεγιση 80 εκατοστά ύψος και 25 με 30 πλάτος

Επόμενο μεγαλο ακρόπρωρο αυτό του Αιγαιώτισσα ΙΙ, με διαστάσεις γιγαντίες και 1,80 ύψος . Το σχέδιο ακόμη είναι στο ψάξιμο. Θελώ να φτιαξω κάτι που θα ειναι συμπαγές(δίχως τα χερια να εξέχουν- καθώς το σκάφος ταξιδεύει με 8άρια ανέμους και συχνά το μπαστούνι τους βουτα στο κύμα), αλλά ταυτόχρονα να μην είναι στατική, να εχει κίνηση. Μαλλον θα κάνω καμπύλες πολλές και γυρίσματα στην ουρά και μαλλία αερικά. Ελπιζω να την έχω έτοιμη μέχρι τον Μαιο ,καθώς εχω να τελειωσω και του Κουρσάρου τα σκαλιστα. Ευχτυχώς ο ταμπλάς της πρυμης κοντεύει και βγαίνει αρκετά εντυπωσιακος.Το κακό ειναι οτι ο ξυλομαρακγος που φτιαχνει τα πορτοπαράθυρα γλυκάθηκε απο τα σκαλιστα και οπου δει ταμπλα τον αφήνει ίσιο "για να σκαλιστει..." λεει αυτος, για δική του ευκολία λεω εγω...(οχι οτι δεν μου αρεσει η ίδεα)